Yazarlar
 Alan Ayckbourn 1939’da Hampstead doğumlu Ayckbourn, 1952-1957 yılları arasında “Haileybury” ve “Imperial Service Collage” de öğrenim gördü. Ayckbourn tiyatro kariyerine “Edinburgh”, “Worthing” ve “Oxford”daki oyunculuk çalışmalarıyla başladı. Daha sonra sahne amirliğinden ses ve ışık teknisyenliğine, oyunculuktan oyun yazarlığına kadar tiyatronun her alanında başarılı oldu. 1962’de “Victoria Tiyatrosu”nun kurucuları arasında yer aldı. 1964-1970 yılları arasında BBC’de radyo tiyatrosu yapımcısı olarak görev yaptı. |
|
Devamını oku...
|
|
|
 Craig Wright Craig Wright Amerikalı oyun ve televizyon yazarıdır. Sürekli seyahat eden bir şirket yöneticisinin oğlu olarak, 1965’te ailesinin birçok geçici yaşam mekânından biri olan Puerto Rico’da doğdu. Ancak çoğunlukla Wright ailesi anakarada kalıyor, seyahatleri yazarın deyimiyle “Doğu sahili banliyölerinin büyük şehrinde” son buluyordu. Wright yedi yaşındayken annesi öldü ve babası yeniden evlendi – “birçok kez” diyor yazar. |
|
Devamını oku...
|
|
|
 Dario Fo 1926 yılında Varese’de San Giano kasabasında doğdu. Milano’da mimarlık öğrenimi yaparken yazdığı siyasal yergi skeçleriyle güldürü türündeki ustalığını ortaya koydu. Kabare gösterilerinin başarı kazanması üzerine radyoda on sekiz hafta süren bir monologlar dizisi yayımladı. Güldürülerinin güncel sorunlardan kaynaklanması ve kışkırtıcı bir nitelik taşıması yüzünden sık sık resmi makamların kovuşturmasına uğradı.
Dario Fo’nun tiyatro yaşantısını dört bölümde ele almak mümkündür: Birinci bölüm, Dario Fo’nun eşi Franca Rame ile birlikte kurduğu topluluğun öncesi yıllarını kapsamaktadır. Çocukluğundan 1958 yılına kadar olan bu dönem, Franco Parenti, Giustuno Durano gibi yazar ve oyuncularla oluşturduğu bir toplulukla çalışarak, Fo tiyatrosunun pek çok öğesini biriktirdiği ve biraraya getirdiği hazırlık dönemidir. İkinci bölüm, 1958’de, eşi Franca Rame ile birlikte Dario Fo-France Rame topluluğunu kurduğu, “Burjuva Güldürüleri” adını verdiği çeşitli fars ve vodviller oynadığı ustalığını geliştirip pekiştirdiği ve giderek kendini tiyatro çevrelerine ve seyircilere tartışmasız bir şekilde kabul ettirdiği 1958-1968 yılları arasıdır. Bu dönemde oynadığı oyunlarla Fo, İtalyan hükümetini, emperyalizmi ve Katolik Kilisesi’ni açıkça eleştiriyordu. Bu nedenle, Fo ile Rame’nin İtalyan Radyo ve Televizyonu’ndaki çalışmaları yasaklandı. |
|
Devamını oku...
|
|
|
 Donald Margulies Donald Margulies’in, “2000 yılında Drama Dalı’nda PULITZER ÖDÜLÜ”, “Amerikan Tiyatro Eleştirmenleri Birliği Yeni Oyun Ödülü”, “Lucille Lortel ve Bağımsız Eleştirmenler Birliği Off-Broadway’de En İyi Çıkış Yapan Oyun Ödülü”, “Guild/Hull-Warriner Oyun Yazarlığı Ödülü” alan oyunu “Dostlarla Akşam Yemeği”, halen başta A.B.D. olmak üzere dünyanın pek çok ülkesinde sahnelenmektedir. Ayrıca 2000 yılında “Sidney Kingsley ‘Tiyatroda Üstün Başarı’ Ödülü”nü alan Margulies’in oyunlarının çoğu “Dostlarla Akşam Yemeği”nde olduğu gibi pek çok ödül kazanmıştır. Halen “Amerikan Oyun Yazarları Birliği” üyesi olarak görev yapmakta olan Margulies, karısı ve oğluyla New Haven - Connecticut’da yaşamakta ve “Yale Üniversitesi”nde oyun yazarlığı dersleri vermektedir.
Yazarın Türkçe’ye çevrilmemiş diğer oyunları da şunlardır: Collected Stories, Sight Unseen, The Model Apartment, The Loman Family Picnic, What’s Wrong with This Picture?, Broken Sleep: Three Plays, July 7, 1994, Found a Peanut, Pitching to the Star, Resting Place, Gifted Children, Zimmer and Luna Park, God of Vengeance (Uyarlama). |
|
 John Cariani John Cariani, televizyon dizisi Law & Order’daki bilgisayar teknisyeni Julian Beck ve Tony Ödülü’ne aday gösterildiği 2004 yapımı Broadway oyunu Damdaki Kemancı’daki Terzi Motel rolleriyle tanınan ünlü bir oyuncu ve Sıfır Derecede Aşk (Almost, Maine) oyunuyla tanınan Amerikalı bir oyun yazarıdır.
Hayatı ve Kariyeri
Cariani, Presque Isle, Maine’de büyüdü ve Presque Isle Lisesi’nden mezun oldu.
Lisans diplomasını Amherst College’ın tarih bölümünden aldıktan sonra, Springfield, MA’de bulunan StageWest’te oyunculuk ve yönetmenlik okudu.
1995’in sonunda, oyunculuk kariyeri yapmak üzere New York City’ye taşındı ve ilk yıllarını orada Hudson Valley Shakespeare Festival’de çalışarak ve off-Broadway ile off-off-Broadway oyunlarında, televizyon reklamlarında ve filmlerde oynayarak geçirdi.
İlk çıkışını 1999’da, F. Murray Abraham ve Joyce Van Patten’in başrollerinde oynadığı "It’s My Party (And I’ll Die if I Want To)" adlı bir off-Broadway oyununa seçildiğinde yaptı. 2000’de, Cariani bağımsız bir film olan Scotland, PA’e seçilerek Christopher Walken ile birlikte oynadı. Daha sonra, hit olan bağımsız film Kissing Jessica Stein’de küçük bir rolde, ardından Robert DeNiro ile birlikte 2001’de Warner Brothers’tan çıkan Showtime’da kötü adam rolünde oynadı.
2002’de bilgisayar teknisyeni Julian Beck rolüyle Law & Order kadrosuna katıldı ve 2002-2007 yılları arasında bu rolü canlandırdı.
2004’te Broadway’deki ilk çıkışını yaparak Damdaki Kemancı’nın yeniden uyarlamasında oynadı. Bu rolüyle 2004 Yabancı Eleştirmenler Ödülü aldı ve Damdaki Kemancı müzikalindeki rolüyle En İyi Çıkış Yapan Aktör olarak 2004’te Tony Ödülü’ne aday gösterildi.
Cariani aynı yıl oyun yazarlığı kariyerine başladı. İlk oyunu Sıfır Derecede Aşk (Almost, Maine) ilk kez Portland Stage Company’de sahnelendi ve The Wall Street Journal tarafından 2004/2005 tiyatro sezonunun en iyi on oyunundan biri olarak gösterildi.
2006’da Sıfır Derecede Aşk off-Broadway’de açılış yaptı ve Yeni Oyun Yazarları: 2006’nın En İyi Oyunları’nda yer aldı. Sıfır Derecede Aşk, off-Broadway’de ilk kez sergilendiğinden bu yana, ABD’de yüzlerce tiyatroda ve Meksika, Güney Kore, Kanada, Almanya, Birleşik Arap Emirlikleri ve Avustralya gibi birçok ülkede sergilendi.
John, 2009’da, fizikçi Otto Bahnoff rolüyle CBS kanalındaki Numb3rs dizisine katıldı.
2010’da Ed Ashner’ın başrolünde oynayacağı Elephant Sighs adlı bağımsız filmde rol alacaktır.
John, 2011’de Independent Film Channel’ın yeni programı The Onion News Network’ta muhabir Mike Falk’u oynayacaktır. 2011’in sonunda ise Saturday Night Live’ın eski oyuncularından Rachel Dratch ile birlikte oynayacağı Minsky’s adlı yeni bir müzikal ile Broadway’e dönmeyi ummaktadır.
|
|
|
 Marco Antonio de la Parra Şili'li oyun, hikâye, roman yazarı ve psikiyatrist Marco Antonio de la Parra 1978’de “Çiğ, Pişmiş, Çürümüş” (Lo Crudo, Lo Cocido, Lo Podrido) oyunuyla ünlendi. Skandala yol açan oyun, Santiago’daki Katolik Üniversitesi’nin kabul ettiği kurallara ve katolik normlara uymadığı gerekçesiyle ilk göstersinden bir gün önce yasaklandı. “Çiğ, Pişmiş, Çürümüş” birkaç ay sonra Gustavo Mena rejisiyle “Imagen Theatre”da seyirciyle buluştu. Bu arada de la Parra 1935’te ölen Arjantin’li efsanevi tango şarkıcısı Carlos Gardel hakkındaki efsanelerden oluşan yeni çalışması “Öldüren Tangolar”ı (Matatangos) tamamladı. “Öldüren Tangolar” Ekim 1987’de Washington D.C.’de “GALA Hispanic Theatre”da sahnelendi. Gördüğü yoğun ilgi üzerine 1988-89 sezonunda sahnelenmeye devam eden oyun, Ağustos 1990’da New York’ta “Joseph Papp’s Festival Latino”da da oynandı. |
|
Devamını oku...
|
|
 Melih Cevdet Anday 1915 yılında İstanbul’da doğdu.Ankara Gazi Lisesi'ni bitirdikten sonra Milli Eğitim Bakanlığı Yayın Müdürlüğünde danışmanlık, Ankara Kitaplığı'nda memurluk ve gazetecilik yaptı.Akşam ve Cumhuriyet gazetelerinde deneme yazıları yazdı.1954'ten sonra bir süre İstanbul Belediye Konservatuarı tiyatro Bölümü'hde fonetik-diksiyon öğretmenliği yaptı, emekle oldu.Şiirleri dışında tercümeleri ve romanları da vardır.
Melih Cevdet, arkadaşları Orhan Veli ve Oktay Rifat gibi Varlık dergisinde yayınladığı ilk şiirlerinde, dönemin ortak dil beğenisini simgeleyen sözcüklere kapıldığı söylenebilir. O da mavi iklimlerde, dal dal erguvan açan rüyalar biçiminde duyarlılıkları yansıtmaya çalışırken, kendi hayatından, deneylerinden kaynaklanmadığını düşündüren söyleyişlere öykünmüştür. |
|
Devamını oku...
|
|
 N. J. Crisp “The Expert”, “The Brothers”, “Colditz”, “Dr Finlay's Casebook” ve “Dixon of Dock Gren” gibi çok başarılı TV dizilerinin yazarı olan N. J. Crisp yazarlık kariyerine 1960’lı yıllarda “John Bull” ve “The Saturday Evening Post” gibi dergilerde kısa hikayeler yazarak başladı. Ayrıca “The Man Who Was Hunting Himself”, “The Long Chase” (Yazarlar Birliği Ödüllü) ve “The Odd Job Man” gibi orijinal diziler yarattı. Peter Cushing ve John Mills rol aldığı “The Masks of Death”, ve Ali McGraw’ın rol aldığı “Murder Elite” TV filmlerinin senaryolarını yazdı. |
|
Devamını oku...
|
|
|
 Neena Beber Neena Beber, Actors Theatre of Louisville (Yeni Amerikan Oyunları Humana Festivali), Playwrights Horizons (Amblin), Otterbein Üniversitesi ve diğer yerlerden dereceler almıştır. Tek perdelik oyunları, “En İyi Amerikan Kısa Oyunları” 1996-1997 ve “Facing Forward” antolojilerinde yer almıştır. Royal Court Theatre’a “A.S.K. Değişim Programı”yla girmiş, NYU’nun Tisch Sanat Okulu’ndan Seçkin Mezun Ödülü ve “Paulette Goddard” ile “MacDowell Colony” bursları almıştır. Çocuklar için yazdığı televizyon programlarıyla Emmy ve Ace Ödülü’ne aday gösterilmiş ve American Theatre, Theatre ve Performing Arts Journal gibi dergilere makaleler vermiştir. Hikâyeleri The Sun’da yayınlanmıştır. Kısa filmi Bad Dates (Touchstone) tek perdelik oyunu Food’a dayanarak yapılmıştır.
Oyunları: Kurgu* (Jump/Cut) (L. Arnold Weissberger Ödülü), Hard Feelings, Thirst, A Common Vision, Tomorrowland, The Brief But Exemplary Life Of The Living Goddess, Acts of Desire, Configurations of Two, The Course of It, Failure to Thrive, Easy Journey to Other Planets, The 19th Century.
* Yazarın Türkçeye çevrilmiş tek oyunudur. |
|
|
 Paula Vogel Paula Vogel (d.1951) işçi sınıfı bir aileden gelmiş olup, ne yapacaksa kendi başına yapması gerektiğinin bilincindeydi. Ona göre bilgi, sahip olabileceği en değerli servetti. Hayatının ilk yılları, anne ve babasının boşanması ve ancak yıllar sonra çok sevdiği kardeşi Carl’ın AIDS’ten ölümü sırasında tanıdığı babasının yokluğuyla sarsılır. İlk oyun yazarlığı denemeleri de kabul görmez. Bryn Mawr Koleji’ndeki bursunu kaybedip kendini dramatik edebiyata adadıktan sonra, Washington’daki Katolik Üniversitesi’nden mezun olur ve ardından Yale Drama Okulu tarafından geri çevrilir. İlk oyunları da Eugene O’Neill Ulusal Oyun Yazarları Konferansı’nda geri çevrilir. Şimdi baktığında bunların iyi şeyler olduğunu düşünüyor; çünkü hepsi işini zor-ve orijinal- bir yolla öğrenmesini sağlayan ve en sonunda How I Learned to Drive’la Puitzer Ödülü’nü kazanmasına vesile olan şeylerdi. |
|
Devamını oku...
|
|
 Peter Asmussen Peter Asmussen (d.1957) yazar ve yönetmendir. Radyo, televizyon ve tiyatro için düzyazı ve oyun yazmakta olup, Lars von Trier (Breaking the Waves) ve Simon Staho (Bang Bang Orangutang and Day and Night) başta olmak üzere birçok yönetmen için film senaryoları da yazmıştır. Oyun yazarı olarak ilk çıkışını 1989’da Radyo Tiyatrosu’yla yaptı. 5 yıl sonra 1993’te yaptığı Ungt Blod’u [Young Blood], Isbrandt [Brûlé par la glace], Værelse med sol [Room with Sun], Forbrydelse [Crime] ve Under himlen [Under the Sky] operası için yazdığı metin izledi. Yönetmen olarak ilk çıkışını ise, 2002’de Schyy adlı radyo oyunuyla yaptı. |
|
Devamını oku...
|
|
| |
|
PORTAKAL ÇİÇEĞİ SUYU
Yazan
Craig Wright
Çeviren
Eda Söylerkaya
Yöneten
Tufan Karabulut
Oynayanlar
Tufan Karabulut
Suzan Acun
Arda Kavaklıoğlu
Burcu Alp
Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın Katkılarıyla
|